Jakoś latem nastąpił ten moment, kiedy z nagłej potrzeby serca sięgnęłam po mój Art Journal. Spontanicznie, nagle, zupełnie bez planowania i zastanawiania – po prostu musiałam. I w zasadzie tak mi zostało. Może nie tak, żebym codziennie robiła cały jeden wpis, natomiast niewątpliwie – codziennie (albo prawie codziennie) do niego sięgam.

Czasem wpadam do pracowni tylko na chwilę, machnę kilka pociągnięć pędzlem, zostawiam do wyschnięcia i wychodzę. Po to, żeby wrócić za kilka godzin albo następnego dnia.
Czasem – tak, jak w przypadku tego wpisu – wpadam do pracowni na dłuższą chwilę i robię wpis od początku do końca.
Czasem nawet nie zapomnę włączyć wcześniej nagrywania w telefonie.
Czasem taki wpis zostaje już w tej formie.
Czasem mu coś potem poprawię.

Nic nie muszę. Wszystko mogę.
I OMG! Jak mi to dobrze robi na głowę!
Do tego stopnia, że mam aktualnie dwa art journale, nad którymi pracuję jednocześnie. I właśnie ostatnio zrobiłam sobie całkiem od zera nowy, który już czeka na pewną wyjątkową przygodę.